Mijn ouders groeiden op in een tijd van oorlog. Er was weinig geld. Hard werken, soberheid en zekerheid was jaren het devies. Hard werken, soberheid en zekerheid werd zo ook mijn wereld, ondanks dat zij hun uiterste best deden… paste deze jas mij niet, het voelde ongemakkelijk. Ik heb altijd geweten dat ik ooit VRIJ zou zijn. Vrij van geldzorgen, verplichtingen of bazen die me vertelden wat te doen. Hoe? Daar ik nog geen idee van. Maar ik hield altijd aan mijn droom vast, ook al perste ik me jaren in een keurslijf. 

Op mijn 50e had ik een onthulling. Ik was op mijn werk, ineens hoorde ik een stem die fluisterde… “Als je morgen dood gaat, waar heb je dan spijt van?” Keihard kwam het binnen. Ik wist: ik doe niet wat ik het liefste wil!. Mijn werk was ‘ok’ Maar is ok genoeg? Nee!  Mijn werk was niet mijn zielsverlangen. Het was hard werken, soberheid en zekerheid. Ik durfde gewoon niet naar mijn hart te luisteren. In plaats daarvan hoorde ik kritiek. “Doe het niet, want dan heb je geen geld”. En: “Wie zit er nou op jou te wachten…?”. Maar de helende stem fluisterde opnieuw: “Je denkt verkeerd om…Je komt niks halen. Je komt iets heel waardevols brengen!Waarde voor mensen en hun leven, hun relaties, kinderen, gezondheid en inkomen!”

Ik realiseerde mij dat deze stem klopte voor mij, en huilde van geluk. Ik nam een aanloop en sprong, zo in het onbekende diepe. Ik ging nooit kopje onder. Vanaf dag één was ik “succesvol”. En vond ik eindelijk die vrijheid, waar ik altijd zo naar verlangde. 

Ik geloof dat je innerlijke stem er altijd is. Als je blijft geloven, ontstaat uiteindelijk dat waar je zo naar verlangt. Je kan het een wonder noemen, toeval of geluk. Ik denk dat het vertrouwen is. Vertrouwen dat jij alles kan waar je naar verlangt. Vertrouwen dat jij het waard bent. Vertrouwen dat het zich vanzelf gaat manifesteren OMDAT jij vertrouwt.